زنده باد اول ماه مه

امسال هم درتداوم سالهای سیاه متمادی حاکمیت نظام توحش و بربریت سرمایه، ماه مه دیگری از راه می رسد . در چنین شرایطی جنبش کارگری بدون هیچ افق روشن طبقاتی همچنان نظاره گر وقایع هولناکی است که روزانه نظام سرمایه داری به کل بشریت تحمیل می کند .جنگ، فقر،بیکاری،اعتیاد، فحشاء، برای طبقه ما و کل بشریت به یک وضعیت دائمی تبدیل شده است .جنبش کارگری برغم تمامی اعتراضات، اعتصابات وجنگ و گریزهایش در مصاف با بورژوازی، فاقد حزب و چشمانداز طبقاتی خود میباشد.

در ازای تولید انبوه سرمایه های اجتماعی فقط رنج و بی حرمتی، نصیب ما کارگران می گردد

جنبش اول ماه مه را باید به برپائی روز عزم و اراده پرولتاریا برای سازمانیابی واقعی کمونیستی و پایان دادن به بی حقوقی و استثمارتبدیل کرد، دست از کار کشید، به خیابانها ریخت و مارش شکوهمند خود را در طنین شعارهایش علیه نظام ظالمانه سرمایه داری هرچه رساتر کرد .

با فروپاشی سرمایه داری دولتی در بلوک شرق، منادیان سرمایه ، نظریهپردازان دستگاه چپ سرمایه و ژورنالیست های قلم به مزدش پایان عمر مبارزه طبقاتی و کمونیسم بانگ زده و نظام سرمایه را نظمی جاودانه قلمداد کردند. اما این فریادهای نیرنگ در میان موج سهمگین جنگ و ویرانگری سرمایه گم گشت .اکنون چهره کریه و خونین نظام سرمایهداری، بیش از هر زمان دیگری به آشکار درآمده است.

سرمایهداری جهانی کل طبقه کارگر را به مصاف طلبیده است.

طبقه کارگر ایران بمثابه بخشی از طبقه کارگر جهانی در شرایطی به استقبال اول ماه مه میرود که پیکاری چند سویه را علیه سرمایه پیش میبرد. از سوی دستگاه میلیتاریستی و جهنمی سرکوب هر گونه حرکت اعتراضی را با گلوله و سرنیزه پاسخ میدهد و از سوی دیگر، جناحهای اصلاح طلب با تما قوا میکوشند تا با سوار شدن بر موج اعتراضات کارگری، انرا به بیراه سوق دهند.

بحرانهای عمیق اقتصادی و سیاسی هرروز گسترده تر می گردد. نتایج این بحرانها، گسترش جنگهای ارتجاعی میان دول حاکم و یا تداوم جنگ سرمایه علیه طبقه کارگر میباشد.

برغم تمامی این سرکوب ها و نبود یک بدیل انترناسیونالیستی، طبقه کارگر همچنان به رزم و اعتراض خود ادامه میدهد. کارگران کمونیست و گروههای کوچک انقلابی در این یا آن کشور برای ایجاد حزب جهانی طبقه کارگر، انترناسیونال کمونیستی، با تمام قوا میکوشند.

تجارب تاریخی طبقه کارگر نشان داده که تنها و تنها با تکیه بر دستاوردهای طبقه ما بمثابه یک طبقه جهانی، میتوان به مصاف سرمایه رفت. تاریخ مبارزه طبقاتی پرولتاریای بین المللی این حقیقت مسلم را نشان دا ده که تنها راه ممکن برای رهائی کل بشریت از همه مصائب و بی عدالتی ها نابودی نظام مزدی از طریق انقلاب کارگری است.

زنده باد کمونیسم